Yaşadıkça…
Derya Morcalı yazdı
“İnsanları hiç tanıyamamışım” diyeceksin…
Ve bunu ilk defa demeyeceksin.
Her hayal kırıklığında, her yarım bırakılışta, her sırt dönüşte bir kez daha tekrarlayacaksın bu cümleyi.
Çünkü bazı insanlar, yalnızca işine yaradığın sürece seninledir.
Bazı insanlar ise, seni olduğu gibi değil, işine geldiği gibi sever.
Yaşadıkça göreceksin…
Menfaatler şekillendikçe, yüzler değişir.
Yüzler değiştikçe, özler değişir.
Özler değiştikçe, sözler değişir.
Bir zamanlar seni gökyüzüne çıkaranlar, en çok yere çarpanlar olur bazen.
Kimi dost gibi görünür, aslında rakip;
Kimi seviyor gibi yapar, aslında yedekte tutar.
Kimi senin yanında yürür ama gönlü başka sokaklardadır.
Ve sen, herkesi kendin gibi sandığın için, en çok kendine kırılırsın.
Zamanla anlarsın:
Gerçek dostluklar, menfaatle test edilir.
Gerçek sevgiler, zorlukla sınanır.
Gerçek insanlar, seni sırtından değil, gözlerinden vurur mu diye sakınır.
İnsan yaşadıkça büyür.
Ama sadece yaşı büyümez, içindeki sezgi de büyür.
Bir bakıştan anlar oldun mu niyeti,
Bir sessizlikten okur oldun mu gerçeği,
İşte o zaman “büyüdüm” dersin gerçekten.
Ama yine de kötü olmamalısın.
Hayal kırıklıklarını kalkan yapmamalısın.
Kalbini kalınlaştırmamalısın.
Yine sev, yine güven… Ama bu kez gözlerin açık olsun.
Kalbin geniş kalsın, ama aklın da yoldaşın olsun.
Çünkü bil ki;
Bazı insanlar sana kötülük yapar, sana iyiliği öğretsin diye.
Bazı insanlar seni yaralar, ama o yara seni başka birine şifa eder.
Bazı insanlar seni terk eder, sen kendini bul diye.
Yaşadıkça anlayacaksın:
Hayat herkesi sana kazandırmaz, bazılarını kaybettirerek terbiye eder.
Bazı kayıplar, kazançtır.
Bazı susuşlar, haykırıştır.
Bazı bitişler, başlamaktır.
Ve gün gelir, şöyle dersin:
“İyi ki tanımışım ki, iyi kimleri tanımamam gerektiğini öğrendim.”
“İyi ki kırmışlar ki, kalbimi nasıl koruyacağımı öğrendim.”
“İyi ki yalnız kalmışım ki, en iyi dostun insanın kendi sesi olduğunu fark ettim.”
Evet…
“İnsanları tanıyamamışım” diyeceksin yine.
Ama bu kez o cümleyi kendine değil, hayata yazacaksın.
Kırgın değil, görmüş bir yürekle.
Kapanmamış değil, güçlenmiş bir kalple.
Derya Morcalı
GHA – Köşe Yazarı
