GELECEKTE DE BUGÜN OLDUĞU GİBİ…
Nihal Taş | Köşe Yazısı | GHA
Gelecek diyoruz ya…
Uçan arabalar, yapay zekâlar, uzayda koloniler…
Hepsi çok güzel, çok etkileyici.
Ama kimse konuşmuyor asıl gerçeği:
Biz gelecekte de, bugün olduğu gibi meyve yiyeceğiz, sebze yiyeceğiz.
Para değil, doğa doyuracak bizi.
Gelecekte de domatesi marketten değil, bahçeden koparmak isteyeceğiz.
Elmayı, raflardan değil dallardan toplayacağız.
Balı, fabrikalar değil; hâlâ o emektar arılar yapacak.
Sütü, nükleer reaktörlerden değil;
ineklerin sıcak yüreğinden alacağız.
Yumurtayı çimento torbalarından değil;
tavukların altından çıkaracağız.
Ve çocuklarımızı doyururken,
inşaat demiri değil pirzola,
beton harcı değil muhallebi yedirmek isteyeceğiz.
Deniz kenarında plastik değil,
ızgarada karides olacak.
Kalamar kokusu gelecek yaz akşamlarına,
pet şişe çöpü değil.
Suyu, AVM yürüyen merdivenlerinden değil;
dağdan gelen dere kenarından içeceğiz.
Çocuklarımıza altın külçesi değil,
dilim dilim ekmek uzatacağız.
Üzerine petrol değil,
zeytin ezmesi süreceğiz.
Balığı, lüks sitelerin steril havuzlarından değil;
temiz, serin denizlerden tutacağız.
Havayı, klimalar değil;
ağaçlar temizleyecek.
Ve doğayı…
Gelecekte de ormanlar, denizler, dereler dengeleyecek.
Meteoroloji sadece tahmin edecek,
ama dengeyi yine doğa sağlayacak.
Eğer ona hâlâ izin verirsek…
Ama dengelemezse…
Oh oh diye yüzmek için gittiğiniz o deniz,
bir sel olup sizi boğacak.
Tatlı bir meltem beklerken,
hortumda kaybolacaksınız.
Bugün güneş açsın diye dua ettiğiniz yağmurlar,
yarın köyünüzü önüne katıp götürecek.
Bugün çöpe attığınız yarım elma için,
yarın kardeşinizi boğazlamaya kalkacaksınız.
Ve sonunda…
Ne yiyecek bir lokma,
ne nefes alınacak bir an,
ne bir ot dikecek bir avuç toprak bulamayacaksınız.
O yüzden tekrar ediyorum:
Bir gram oksijen, bir yudum su,
yani 1 saniyelik yaşam için bile
bu doğaya, bu toprağa, bu ağaca muhtaçsınız.
Ve hâlâ “Bu çevreciler abartıyor… Orman yanarsa yenisi dikilir… Memleket gelişmesin mi?” diyenler…
Sizler için tekrar ettim bu satırları.
Yangınların içinde kalmasını dilediğimiz o terör örgütleri…
Açgözlülüğünü kârla süsleyip doğayı parça parça yiyen o şirketler…
Ve onları alkışlayanlar…
Gelecekte de, tıpkı bugün gibi…
En büyük servet beton değil; BEYİN olacak.
Ve eğer yukarıdakileri anlayacak kadar beyniniz yoksa…
Size bir gelecek de olmayacak.
📧 Her türlü soru ve geri bildiriminiz için bizimle iletişime geçebilirsiniz: guncellhaberajans@gmail.com
