Belgin Uyar | Köşe Yazısı
Hayat, en derin derslerini çoğu zaman en sessiz anlarda fısıldar. Kalplerin kırıldığı, güvenin sarsıldığı, doğruların görmezden gelindiği dönemlerde… İşte tam da o anlarda insan, içindeki en sade ama en güçlü kaynağa; vicdanına ve sabrına sarılır. Çünkü biliriz ki, zaman geçici olanla kalıcı olanı mutlaka birbirinden ayırır.
Haksızlık gürültülüdür. Kısa vadede galip gelir gibi görünür; büyük konuşur, hızlı yürür, sanki zaferi elinde tutuyormuş gibi… Ama o yüksek sesin ardında bir boşluk saklıdır. Oysa iyilik sessizdir. Gösterişsiz ama derindir. Kalpten gelen bir niyet, içten bir davranış, yürekten söylenen bir söz… Belki fark edilmez, belki takdir edilmez ama hayatın görünmeyen defterine mutlaka yazılır.
Doğru olmak her zaman kolay değildir. Doğrular, bazen yalnızlık getirir. Bazen dışlanmayı, anlaşılmamayı… Ama doğru olanlar bilir ki, hayatın terazisi eninde sonunda dengeyi kurar. Zaman sadece geçip gitmez; aynı zamanda ölçer, tartar ve hakkı yerli yerine koyar.
İyilik hiçbir zaman yolunu kaybetmez. Kimi zaman bir çocuğun masum gülüşüyle, kimi zaman bir yabancının şükran dolu bakışıyla, kimi zaman da sadece derin bir iç huzurla geri döner. Ve aslında en kıymetli karşılık da budur: Dürüst kalabilmiş olmak, kendine sadık kalmak… Bu bile başlı başına bir zaferdir.
Unutmayın: Sessiz kalmış doğrular bir gün en gür sesle yankılanır. Ve sonunda daima iyiler kazanır.
Kalbinizdeki iyilik, yolunuzu her daim aydınlık kılsın.
Sağlıklı, huzurlu ve umut dolu bir hafta yeni bir hafta diliyorum.
Selam ve saygılarımla,
Belgin Uyar
